ویل دورانت در کتاب درباره‌ی معنی زندگی می‌گوید:

این جمله را دوست دارم.

شاید پس از مدتی شک‌ورزی در یک باور، آن باور محکم‌تر و استوارتر از قبل شود یا شاید متوجه شویم که آن باور کورکورانه و یا ناخودآگاه، در ذهن‌مان جا خوش کرده است.

اگرچه باورها هم اکثراً ذهنی هستند و هر کسی بسته به شرایط منحصربه‌فردی که در زندگی طی کرده، برخی از باورها برایش باورپذیر و برخی دیگر غیرقابل پذیرش هستند؛ ولی به‌نظرم پس از اینکه به باورها با دیده‌ی شک و تردید نگریستیم، می‌توان به شکل منطقی‌تری له یا علیه آن‌ها استدلال کرد.