گاهی اوقات فسیل شدن نیاز به گذر قرن‌ها و هزاره‌ها ندارد.

گاهی حتی نیاز به مُردن هم ندارد.

پیش از مرگ هم می‌توان فسیل شد.

انسان زنده‌ای که نفس می‌کشد و راه می‌رود هم می‌تواند فسیل شود.

فسیل می‌شوی اگر افکارت دچار رکودی عمیق شود.

فسیل می‌شوی اگر سال‌ها بگذرد و حرف تازه‌ای برای گفتن نداشته باشی.

فسیل می‌شوی اگر جز تکرار و تکرار و تکرار گذشته‌ها کار دیگری انجام ندهی.

فسیل می‌شوی اگر نخواهی تغییری در وضعیت خودت ایجاد کنی.

فسیل می‌شوی اگر با گذر سال‌ها حرکت نکنی و به پیش نروی و در یک مقطع از تاریخِ خُشک و صُلب، بایستی و متوقف شود.

فسیل می‌شوی اگر تمام وجود نرم و منعطف خودت را سال‌ها در قالبی سنگی قرار دادی و همه چیز و همه کس را در همان قالب خشکِ سنگی نظاره کنی و به قضاوت بنشینی.

فسیل می‌شوی اگر...