این روزها یکی از کارهای لذت‌بخش برای من خواندن وبلاگ دوستان متممی‌ام است.

تا چند ماه گذشته، از دوستان متممی‌ام در حد کامنت‌هایی که در متمم می‌نوشتند با خبر بودم. البته چند دوست هم مثل شهرزاد و فواد انصاری و سجاد سلیمانی و شاهین کلانتری بودند که در حد یک خواننده خاموش وبلاگ‌شان را می‌خواندم. یک روز هم کاملا تصادفی به وبلاگ علی کریمی سر زدم و با یک درد و دل ساده، باب گفتگوی بیشتر با او برایم باز شد.

بعد از اینکه محمدرضا شعبانعلی، وبلاگ تعداد بیشتری از دوستان را معرفی کرد، متوجه شدم که دوستان بیشتری دارم که آنها هم وبلاگ‌نویسی می‌کنند.

این بود که تصمیم گرفتم روزانه زمان مشخصی را صرف خواندن وبلاگ دوستانم کنم. حرف‌ها و نظرات‌شان را درباره مسائل مختلف بخوانم و از آنها بیشتر بیاموزم.

این روزها با کمک از Inoreader می‌توانم نوشته‌های دوستانم را به شکل منظم‌تری بخوانم و از خواندن آنها لذت ببرم. لذتی که اکثر اوقات برای من همانند لذت کتاب‌ خواندن است.

علاوه‌بر خواندن نوشته‌های آنها، گاهی گذاشتن کامنت و شروع یک گفتگوی دوستانه هم خیلی خیلی برایم شیرین و دوست‌داشتنی است. چقدر خوب و فوق‌العاده است که می‌توانم دغدغه‌ها و حرف‌ها و درد و دل‌هایم را به دوستانم بگویم. دوستانی که برای آنها هم این حرف‌ها شنیدنی و قابل درک است.

در کنار هم قرار گرفتن متمم و وبلاگ دوستان متممی‌، باعث شده که این روزها بی‌اندازه احساس کنم خوشبخت هستم لبخند