گروس عبدالمالکیان در کتاب شعری به نام «پذیرفتن» این جمله زیبا را گفته است:

به نظرم نادانی و نفهمی اول زیاد درد خاصی ندارد و مصداق این بیت شعر از ابن‌یمین است:  

آن کس که نداند و نداند که نداند

در جهل مرکب ابدالدهر بماند

جهل و نادانی که از آن بی‌خبر باشیم درد و رنج خاصی هم به‌همراه ندارد.

ولی نادانی و نفهمی دوم به نظرم درد دارد. اینکه پی‌ به نادانی خود می‌بریم و عمق نفهمی‌های خود را می‌فهمیم.

در این شرایط طبق نظر ابن‌یمین بالاخره می‌توان امیدوار بود که به سرمنزل مقصود رسید:

 آن کس که نداند و بداند که نداند

لنگان خرک خویش به منزل برساند