تمایز بین آدم‌ها از جایی شروع می‌شود که از منابع یکسانی که در اختیارشان است به شکل بهینه‌ای استفاده می‌کنند.

یکسان‌ترین و مشترک‌ترین منبعی که در اختیار همه قرار دارد، ۲۴ ساعت شبانه‌روز است.

کیفیت گذراندن این ساعت‌هاست که نقطه‌ی شروع تمایزی می‌شود میان آدم‌های موفق و آدم‌های ناموفق.