تنها هنگامی‌ می‌‌توان آرام نظاره‌‌گرِ برخاستنِ توفانِ ناملایمات شد که

پیش از آن مطمئن باشی هر آنچه که از دستت برمی‌‌آمده انجام داده‌‌ای.

پس از آن، وقتی توفان‌ نشست،

می‌‌توان تمامِ وجود را غرق در لذتِ تماشای کرانه‌‌ی نیلگونِ آسمان کرد.

از اینکه امید به ثمر نشسته، سرخوش و شاد شد.

و از اینکه نویدِ روزهای خوب می‌آید، به آسودگی‌ِ خاطر رسید.