کارتون‌های پاول کوژینسکی به‌نظرم خیلی قابل‌تأمل هستند. یکی از کارتون‌هایش را که خیلی دوست دارم، کارتون زیر است (+):

کوژینسکی نام این کارتون را «سفر با کوسه‌ها» گذاشته است. سفری آرام و ملایم و دوست‌داشتنی با کتاب‌‌ها که تنها خطرش وجود کوسه‌هایی مانند موبایل است که هر لحظه با برآمدن صدای ناهنجار یک نوتیفیکیشن خاتمه می‌یابد و شخص را از قایقی آرام به درون آب انداخته و خوراک کوسه‌های پرت‌کننده‌‌ی حواس می‌کند. این شکارچیان وحشی و سلاطینِ اقیانوسِ حواس‌پرتی نیز طعمه‌ی خود را به شکلی می‌درند که اثری از آن باقی نماند.

به‌نظرم کارتون‌های کوژینسکی اثرات مخرب ابزارهایی مانند موبایل و یا شبکه‌های اجتماعی را به‌خوبی به‌تصویر می‌کشد. از طرفی دیدن کارتون‌های کوژینسکی مرا یاد بخشی از حرف مارشال مک لوهان در کتاب «برای درک رسانه‌ها» انداخت:

در عصر الکتریسیته، هنرمندان را می‌توان به عنوان کسانی تلقی کرد که از دوره‌ و زمانه خویش جلوترند، زیرا اگر فن‌آوری موجود را به خوبی درک کنیم، متوجه می‌شویم که آن هم از عصر خود فراتر است و فقط هنرمندان هستند که آن را به‌خوبی می‌شناسند.

هنرمند امروز ناچار است برای خود جهت‌گیری کند و موجودیت اشکل و ساختارهایی را که توسط فن‌آوری الکتریکی خلق شده است، درک و تحلیل نماید.

به گمانم بتوان از حرف‌های مک‌لوهان اینگونه هم برداشت کرد که کسی که بتواند تکنولوژی عصر خودش را درک و تحلیل کند، هنرمند است، چون توانسته است ورای یک تکنولوژی را ببیند و آن را به تصویر بکشد.

در واقع ابزارهای تکنولو‌ژی از نگاه یک فرد عادی خنثی است ولی هنرمند با دقت نظری که به کار می‌گیرد می‌تواند سوگیری ابزارهای تکنولوژی را به شکلی واقعی یا حتی بزرگنمایی شده نشان دهد و نیز پیام پنهان شده در آن ابزار را به صورت مشخص و واضحی، در قالب نوشته، کارتون، فیلم و ... به دیگران منتقل کند.